ప్రముఖ నటుడు సయాజీ షిండే ఓ ఇంటర్వ్యూలో తన సినీ జీవితం, వ్యక్తిగత విషయాలు, సామాజిక బాధ్యతల గురించి చెప్పుకొచ్చారు. ఆయన 2000 సంవత్సరంలో వివాహం చేసుకుని, ఇద్దరు పిల్లలతో సంతోషంగా ఉన్నారు. సయాజీ షిండే బహుముఖ నటుడిగా తెలుగు ప్రేక్షకులకు సుపరిచితులు. ఆయన తమిళ్ (దాదాపు 50 చిత్రాలు), కన్నడ (35-40 చిత్రాలు), మరాఠీ, హిందీ, మలయాళం (ఒక చిత్రం) వంటి అనేక భాషల్లో నటించారు. విభిన్న భాషల్లో నటించడం ఒక సవాలు అని ఆయన అంగీకరించారు. తాను ప్రతి స్క్రిప్ట్ను మొదట తన మాతృభాష మరాఠీలో రాసుకుని, దానిని అర్థం చేసుకున్న తర్వాత ఇతర భాషలకు అనువదిస్తానని వివరించారు. సంభాషణలలో సరైన మాడ్యులేషన్, వైవిధ్యం తీసుకురావడానికి ఎంతో హోంవర్క్ చేస్తానని, సెట్కు వెళ్ళే ముందుగానే పూర్తి అవగాహనతో ఉంటానని ఆయన వెల్లడించారు. ఈ కఠోర శ్రమ వెనుక ఉన్న విషయాన్ని చాలా మందికి తెలియదని వ్యాఖ్యాత చెప్పినప్పుడు, సయాజీ దానిని అంగీకరించారు.
నటి సుహాసిని, జూనియర్ ఎన్టీఆర్లతో కలిసి రాఖీ చిత్రంలో నటించిన అనుభవాలను సయాజీ షిండే పంచుకున్నారు. ముఖ్యంగా సుహాసినితో ఉన్న ఒక తీవ్రమైన, డేంజరస్ సన్నివేశం గురించి మాట్లాడారు. ఆ సన్నివేశంలో వారిద్దరూ చాలా దగ్గరగా నిలబడి ఉంటారు, అది చాలా ప్రమాదకరమైనదిగా కనిపిస్తుంది. అయితే, సెట్లో ఎవరూ స్టార్లు కారని, అంతా ఒకే కుటుంబంలా కలిసి మంచి సినిమా కోసం పనిచేస్తారని సయాజీ స్పష్టం చేశారు. దర్శకుడు ఆ సన్నివేశాన్ని అద్భుతంగా కన్సీవ్ చేశారని, విలన్గా తన పాత్రకు ఆ డేంజర్ లుక్ అవసరమని వివరించారు.
సయాజీ షిండే కుటుంబం సినిమా నేపథ్యం లేనిది. ఆయన అన్నయ్య ఇప్పటికీ వ్యవసాయం చేస్తున్నారని, తన తల్లికి 95 ఏళ్లకు పైగా ఉన్నప్పటికీ ఆరోగ్యంగా ఉన్నారని తెలిపారు. తన తండ్రి గురించి మాట్లాడుతూ, ఆయన ఒక సన్యాసి వంటివారని, డబ్బు వెనుక పరుగెత్తమని ఎప్పుడూ చెప్పలేదని, కేవలం గొడవలు పడకుండా, ఆరోగ్యాన్ని కాపాడుకుని, సంతోషంగా ఉండమని మాత్రమే బోధించారని గుర్తు చేసుకున్నారు. ఈ సూత్రాలనే తన పిల్లలకు కూడా బోధించానని, డాక్టర్లు, లాయర్ల వద్దకు వెళ్లకుండా, సరళమైన ఆహారం తీసుకుంటూ సంతోషంగా ఉండాలని చెప్పానని తెలిపారు.
తనకు మరో జన్మ అంటూ ఉంటే, మనిషిగా కాకుండా చెట్టుగా పుట్టాలని సయాజీ షిండే వినూత్నమైన ఆకాంక్షను వ్యక్తం చేశారు. తల్లి ప్రాధాన్యతను వివరిస్తూనే, చెట్ల ఆవశ్యకతను చెప్పారు. చెట్లు ఆక్సిజన్ను అందిస్తాయని, మనిషి జన్మించిన తర్వాత ఆక్సిజన్పైనే ఆధారపడి ఉంటాడని, చివరి శ్వాస వరకు చెట్ల ద్వారానే స్వచ్ఛమైన ఆక్సిజన్ లభిస్తుందని గుర్తు చేశారు. తాను అనేక గ్రామాల్లో మొక్కలు పంపిణీ చేశానని, ఇంకా ఎక్కువ మొక్కలు నాటాల్సిన అవసరం ఉందని అభిప్రాయపడ్డారు. ప్రతి పాఠశాల విద్యార్థి అడ్మిషన్ తీసుకున్నప్పుడు ఒక మొక్కను నాటి, 12వ తరగతి వరకు దాన్ని పెంచి పెద్దచేయాలని, దాని ఎదుగుదల ఆధారంగా మార్కులు ఇవ్వాలని ఒక వినూత్న ఆలోచనను ప్రభుత్వానికి సూచించారు. ఇది పర్యావరణ పరిరక్షణకు ఎంతగానో తోడ్పడుతుందని ఆయన విశ్వసిస్తున్నారు.